سیم وکابل دامغان

.سیم وکابل دامغان شرکت تعاونی تولیدی سهند دامغان ،با علامت تجاری "دامغان" در سال 1375 بعد از گرفتن مجوز از سازمان صنایع استان سمنان در شهر دامغان تاسیس شد و شروع به کار کرد.هدف این شرکت تولید سیم و کابل برق و مخابرات و تولید سیم جوش سیدرونیک مخصوص صنایع قوطی سازی در سطح وسیع و با بالاترین کیفیت بوده است.این شرکت توانسته تمامی مجوز های تولید سیم برق فشار ضعیف و قدرت را از موسسه استاندارد استان سمنان، دریافت نماید.این شرکت در سال 1386 برای افزایش تولیدات خود و نزدیک شدن به بازار تهران، اقدام به تاسیس کارخانه ای با وسعت بالاتر در شهرک صنعتی ایوانکی نمود.هم اکنون در این شرکت،مجرب ترین مهندسین و متخصصین سیم و کابل کشور مشغول به کار هستند و بالغ بر 60 نوع سیم و کابل در این شرکت تولید می گردد  و در آینده نزدیک سیم های تخصصی شیلد دار در برنامه تولیدی قرار خواهدگرفت.

عایق های گازی سیم وکایل

 عایق های گازی سیم وکایل هوا، ازت، هلیوم، اکسیژن، هیدروژن، متان کر گازکربنیک، سولفورهگزا فلوریدا از جمله گازهای عایق و همچنین خنک کننده ای هستند که در صنایع برق مورد استفاده قرار می گیرند. بهترین گاز برای پر کردن کابل های فشار قوی، گاز ازت تحت فشار است. اگر ورقه ای از گاز ازت روی روغن وارد شود باعث جلوگیری از کهنگی و خراب شدن آن می شود و خواص الکتریکی روغن را پایدار نگه می دارد.هوا نیز از عایق های مهم فشار قوی بوده و قیمت تهیه آن هم هزینه ای در بر ندارد. ضریب عایقی هوا عملا برابر واحد و مقاومت مخصوص آن 1015*5 اهم سانتیمتر است. استقامت الکتریکی هوای بین دو صفحه بفاصله یک سانتیمتر در حدود 30 الی 32 کیلوولت بر سانتیمتر است.ئیدورژن سبک ترین گاز است و استقامت الکتریکی آن نیز از همه گازها کمتر است. گاز هیدورژن در مقایسه با هوا در اختلاف سطح کمتری یونیزه می شود. لیکن بر خلاف هوا باعث اکسیداسیون و زنگ زدگی اجسام نمی شود و تولید اوزن نیز نمی کند و بدون وجود هوا قابل سوختن نیست.هگزا فلورید سولفور SF6 از گازهای ارزان و عایق خوبی است که قابل سوختن واحتراق نبوده و مورد استعمال زیادی در فشار قوی دارد. استقات الکتریکی SF6 تحت فشار یک اتمسفر و برابر هوا بوده و هر چه فشار آن نیز بیشتر شود خواص الکتریکی آن بهتر می شودروغن های عایق1- خواص: روغن های عایق معدنی که در صنعت الکتروتکنیک مورد استفاده قرار می گیرد ترکیباتی ازهیدروژن و کربن هستندکه از معادن نفت با عمل تصفیه بدست می آیند. از مشخصات روغن خوب و تازه این است که باید در 20 درجه سانتیگراد صاف وشفاف باشد و تهنشین نشود. مقاومت مخصوص روغن خالص 1016*20 اهم سانتیمتر می باشد و اگر کهنه شود مقاومت آن به  1016*2 اهم سانتیمتر تنزل می یابد. روغن در 170 تا 200 درجه بجوش می آید و یک روغن خوب می باید تا 100 درجه تولید بخار نکند و برای جلوگیری از روغن سوزی لازم است حرارت آن زیر 145 درجه سانتیگراد نگه داشته شود. در اثر حرارت آن زیاد بویژه در مجاورت فلزات روغن اکسید می شود چون فلزات عمل کاتالیزور را انجام می دهد مخصوصا اگر این فلز مس باشد، لذا حتی المقدور باید از وجود مس لخت در درون روغن جلوگیری کرد. بعضی از ترکیبات کربن و هیدوژن در اثر حوزه الکتریکی پلی مریزه می شود و جسم نامحلول سفتی تولید می کند که بان می گویند و در کابل ها و در جائی که کاغذ و روغن مجاور هم هستند و در خازن های فشار قوی پدید می آید و بر اثر فعل و انفعالات شیمیائی، بعضی از روغن ها در موقع ایجاد گاز تولید می کنند که استقامت الکتریکی روغن را پائین میآورد. روغن های معدنی تحت تاثیر اکسیژن هوا و در حرارت زیاد، اکسید می شود و تابش نور سبب تجزیه روغن و خرابی آن می گردد و مواد تجزیه شده مثل آب و لجن هایمحلول یا غیر محلول است که لجن های غیر محلول روی قطعات عایقی و سیم پیچ ها و دندانه ها رسوب می کمند و عمل خنک کردن و انتقال حرارت را کندتر می کند و همچنین مواد سلولزی و پارچه ای را فاسد می نماید. از این جهت است که باید سعی شود درجه حرارت روغن ها از 95 درجه سانتیگراد تجاوز نکند.عمل هدایت حرارت در روغن ها از اتم به اتم یا ملکول به ملکول نبوده و بصورت جابجائی می باشد یعنی ملکول های گرم شده بالا آمده و ملکول های سرد جای آن را می گیرند. استقامت الکتریکی روغن تمیز و خالص خیلی زیاد است و از 200 کیلوولت بر سانتیمتر تجاوز می کند. قابلیت هدایت روغن با غلظت آن کم می شود و روغن های غلیظ استقامت الکتریکی بیشتری دارند لذا با بالا رفتن درجه حرارت، استقامت الکتریکی بیشتری دارند لذا با بالا رفتن درجه حرارت استقامت الکتریکی کاهش می یابد لیکن این روند برای روغن ها در بین درجات حرارت 10 تا 75 درجه سانتیگراد صادق نیست و حتی ممکن است در این فاصله اسقامت الکتریکی عایق بیشتر نیز بشود. استقامت الکتریکی روغن به فشار الکتریکی نیز بستگی دارد و در فشار های کم نسبت آن مستقیم است ولی در فشارهای الکتریکی بالاتر استقامت الکتریکی افت پیدا می کند.2- روغن کابل: در صنعت کابل سازی از کاغذهائی که آغشته به روغن هستند استفاده می شود. در کابل های پروکابل های فشاری روغن غلیظ و در کابل های روغنی، روغن رقیق شبیه روغن ترانسفورماتور بکار می رود. این نوع روغن باید در 130 درجه سانتیگراد رقیق شده و بتواند در داخل منافذ کوچک و فواصل خالی رخنه کند و در درجه حرارت معمولی 35 تا 40 درجه سانتی گراد باید غلیظ وسفت شود و در درجه حرارت زیر صفر محکم نشود. کابل قابلیت خمش خود را حفظ کند. همچنین درجه انبساط و تاثیرات وزن مخصوص روغن باید نسبت به درجه حرارت خیلی کم باشد برای جلوگیری از پدیده ایکس واکس که در بند قبلی تشریح شد. باید گازهای موجود در روغن کابل ها را پیش از مصرف خارج کرد.3- روغن کنتاکت ها: برای مصونیت اتصالات از اثرات هوا و سهولت عمل کنتاکت لازم است قسمتهای مکانیکی کلیدهای فشار قوی را با روغن چرب کنند. چنین روغنی باید در 40- درجه سانتیگراد غلظت قیر را داشته باشد و در درجه حرارت ریزش قطره ای آن از 105 درجه سانتیگراد کمتر باشد. لذا برای روغن کاری اتصالات وکنتاکت ها از خمیر سیلیکن استفاده می شود که قیمت آن نیز نسبت به سایر روغن ها زیادتر است.

بالا