فیبر نوری یک تار شیشه ای باریک است که نور می تواند در این تار مسافت های بلندی را بپیماید و اطلاعات را با خود حمل کند.

برای ارسال اطلاعات از یک نقطه به یک نقطه دیگر، چندین بستر مخابراتی وجود دارد. شما می توانید بر رویزوج سیم مسی، کابل کواکسیال، کابل شبکه، امواج رادیویی و فیبر نوری ارسال اطلاعات انجام دهید. فیبر نوری بر خلاف دیگر بستر ها اطلاعات را بصورت سیگنالهای الکتریکی یا الکترومغناطیسی ارسال نمی کند و بلکه اطلاعات را بصورت نور با طول موج لیزر ارسال می کند. بنابراین، شما از یک طرف سیگنال دیتای خود را به پالس های نوری تبدیل کرده و بصورت ۰ و ۱ نوری ارسال می کنید و از طرف دیگر این صفر و یک ها را تشخیص داده و به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کنید. طول موج لیزر در ماژول های نوری معمولاً ۱۳۱۰ نانومتر می باشد. یک ارتباط فیبر نوری معمولاً دو تار فیبر نوری دارد که یکی برای ارسال (TX) و دیگری برای دریافت (RX) استفاده می شود، مگر اینکه شما از تجهیزات DWDM استفاده کنید که در آنصورت یک تار فیبر نوری هم برای ارسال و هم دریافت (با طول موج های مختلف) استفاده می شود.

بالا