انواع فیبر نوری

به طور معمول، کابل فیبر نوری به دو دسته تقسیم می شود.

  • فیبر تک حالته (SMF)
  • فیبر چند حالته (MMF)

فیبر تک حالته دارای یک هسته بسیار نازک به قطر حدود 10-5 میکرون است؛ در حالی که قطر فیبر چند حالته حدود 10 برابر فیبر تک حالته است. به طور کلی، فیبرهای نوری تک حالته مورد استفاده در مخابرات در طول موج 1310 نانومتر یا 1550 نانومتر کار می کنند؛ در حالی که فیبر چند حالته در 850 نانومتر و 1300 نانومتر کار می کند.

در مقایسه با فیبر تک حالته، فیبر چند حالته بر اساس پراکندگی مدل، فاصله انتقال محدودی دارد؛ زیرا اندازه هسته بزرگی دارد و از بیش از یک حالت نور (از OM1 تا OM5) پشتیبانی می‌کند. فیبر تک حالته برای کاربردهای مسافت طولانی مانند 100 کیلومتر بین ساختمان ها مناسب است در حالی که تار نوری چند حالته در انتقال فاصله کوتاه در ساختمان ها مانند اتصال شبکه کامپیوتری استفاده می‌شود.

کاربرد فیبر نوری

برخی از زمینه های اصلی کاربرد فیبرهای نوری عبارتند از:

  • ارتباطات

 انتقال داده، صدا و ویدئو رایج ترین کاربردهای تار نوری است و این موارد به شرح زیر می‌باشند:

  • مخابرات
  • شبکه های محلی (LAN)
  • سیستم های کنترل صنعتی
  • سیستم های فرماندهی، کنترل و ارتباطات نظامی
  • سنجش

تار نوری را می توان برای انتقال نور از یک منبع راه دور به آشکار ساز برای به دست آوردن فشار، دما یا اطلاعات طیفی استفاده کرد. این فیبر همچنین می تواند به طور مستقیم به عنوان یک ترانسدیوسر برای اندازه گیری تعدادی از اثرات محیطی مانند کشش، فشار، مقاومت الکتریکی و pH استفاده شود. تغییرات محیطی بر شدت نور، فاز و قطبیت تأثیر می‌گذارد؛ به گونه‌ای که می‌توان آنها را در انتهای دیگر فیبر، تشخیص داد.

  • تحویل نیرو

 فیبرهای نوری می توانند از نظر قدرت، سطوح بسیار بالایی را برای کارهایی مانند برش لیزری، جوشکاری، علامت گذاری و حفاری ارائه دهند.

  • روشنایی

 دسته ای از الیاف که با یک منبع نور در یک انتها جمع شده اند، می توانند مناطقی را که دسترسی به آنها دشوار است؛ به عنوان مثال داخل بدن انسان، همراه با یک آندوسکوپ را روشن کند. همچنین می توان از آنها به عنوان تابلوی نمایش و یا نورپردازی تزئینی استفاده کرد.

  • کاربرد فیبر نوری در ساختمان

کابل های تار نوری بخشی جدایی ناپذیر از یک سیستم ارتباطی ساختمان هستند. اگر چه معمولاً برای ارتباطات شبکه سازمانی نصب می شوند؛ اما در سیستم های مدیریت ساختمان و هماهنگی برق-قدرت نیز طراحی شده اند.

.

کابل فیبر نوری چیست؟

کابل فیبر نوری، نوعی کابل اترنت است که از یک یا چند تار نوری برای انتقال داده ها استفاده می شود و مجموعه ای شبیه به کابل برق است که برای حمل نور استفاده می شود. قیمت کابل فیبر نوری بسیار بالاتر از کابل مسی است. کابل‌های تار نوری که برای استفاده از پالس‌های نور طراحی شده‌اند، از ارتباطات راه دور و انتقال داده با سرعت بالا پشتیبانی می‌کنند.

به طور معمول، کابل فیبرهای نوری می تواند با سرعت 10 گیگابیت بر ثانیه، 40 گیگابیت بر ثانیه و حتی 100 گیگابیت بر ثانیه کار کند. بنابراین، به طور گسترده ای در بسیاری از سیستم های اینترنت، تلویزیون کابلی و تلفن در سرتاسر دنیا استفاده می شود.

تجهیزات فیبر نوری چیست؟

انواع مختلفی از تجهیزات فیبر نوری از اسپلیتر گرفته تا روتر و مودم وجود دارد.

ترانسیور

یک ترانسیور تار نوری شامل یک فرستنده و گیرنده برای کمک به تبدیل و انتقال سیگنال های الکتریکی بر روی فیبرهای نوری است.

پچ کورد

پچ کورد نوعی تجهیزات فیبر نوری است که ممکن است سفارشی ساخته شود. این کابل ها همچنین ممکن است لیزری بهینه شده باشند. کیت های جداکننده کابل معمولاً از نظر کد رنگ، طول و تعداد فیبر متفاوت هستند. برخی از این کابل ها شامل چهار یا شش فیبر هستند، در حالی که مدل های بزرگتر ممکن است 12 فیبر داشته باشند.

کوپلر فیبر نوری

کوپلر فیبر نوری نوع دیگری از تجهیزات مورد استفاده برای اتصال دو یا چند دستگاه است. این دستگاه برای این‌که بتواند به درستی کار کند، باید تنظیمات آن به صورت دقیق تراز شود.

میکروسکوپ فیبر نوری

میکروسکوپ فیبر نوری نوعی تجهیزات است که اغلب در آزمایشگاه ها و مراکز تحقیقاتی استفاده می شود. یک میکروسکوپ بازرسی از فناوری پیشرفته تار نوری استفاده می کند. بزرگنمایی قدرتمند و وضوح بالای آن، کاربر را قادر می سازد تا جزئیات کوچک را به راحتی بررسی کند.

پاورمتر

پاورمتر نوعی از تجهیزات تار نوری است که امکان خواندن دقیق را فراهم می کند و از آنها برای اندازه‌گیری کابل‌های فیبر نوری استفاده می‌شوند و معمولاً توسط یک باتری قابل شارژ یا آداپتور برق تغذیه می‌شوند. اکثر این پاور مترها دارای نور پس زمینه هستند.

فیبر نوری مخابرات چیست؟

فیبرهای نوری یک عنصر اصلی در زیر ساخت های مخابراتی است. قابلیت های پهنای باند بالا و ویژگی های میرایی کم، آن را برای انتقال گیگابیت و حتی فراتر از آن ایده آل می کند. ارتباطات تار نوری، صنعت مخابرات را متحول کرده و حضور خود را در جامعه شبکه های داده به طور گسترده قابل لمس کرده است.

ارتباطات کابل فیبر نوری امکان ایجاد پیوندهای مخابراتی در فواصل بسیار زیاد با تطبیق سرعت داده های بسیار بالاتری از حالت عادی را فراهم کرده است. سیستم‌های ارتباطی تار نوری به‌طور گسترده برای کاربردهای مختلف از زیر ساخت‌های اصلی ارتباطات راه دور گرفته تا سیستم‌های اترنت، توزیع پهنای باند و شبکه‌های عمومی داده مورد استفاده قرار می‌گیرند.

فیبر نوری اینترنت چیست؟

اینترنت فیبر نوری که معمولاً اینترنت فیبر یا به سادگی «فیبر» نیز نامیده می‌شود، یک اتصال پهن باند است که می‌تواند به سرعت ۹۴۰ مگابیت در ثانیه (Mbps) با زمان تأخیر کم برسد. این فناوری از کابل فیبر نوری استفاده می کند که به طرز شگفت انگیزی می تواند داده ها را با سرعتی در حدود 70 درصد سرعت نور ارسال کند.

برای کاربرانی که قصد دارند تا چندین دستگاه را به طور همزمان متصل کنند، فیبر نوری اینترنت گزینه‌ای ایده آل است. اینترنت تار نوری یک فناوری پیچیده است که امکان انتقال اطلاعات را به شکل نور به جای برق می دهد. قطعات زیادی این فناوری پیشرفته را تشکیل می دهند، اما دو جزء کلیدی، تارهای نوری و به اصطلاح “آخرین مایل” شبکه فیبر نوری هستند.

مزایا و معایب فیبر نوری

کابل فیبرهای نوری عمدتاً به دلیل مزایایی که نسبت به کابل های مسی دارد، بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. برخی از این مزایا به شرح زیر هستند:

  • از ظرفیت های پهنای باند بالاتری پشتیبانی می کنند.
  • نور می تواند بدون نیاز به افزایش سیگنال بیشتر حرکت کند.
  • به میزان کمتری مستعد تداخل هستند؛ مانند تداخل الکترومغناطیسی.
  • این نوع کابل ها را می توان در آب غوطه ور کرد.
  • کابل های تار نوری قوی تر، نازک تر و سبک تر از کابل های مسی هستند.
  • این نوع کابل ها نیازی به نگهداری یا تعویض مکرر ندارند.

البته کابل های تار نوری در کنار این مزایا، معایبی نیز دارند که برخی از آن‌ها به شرح زیر می باشند:

  • سیم مسی اغلب ارزان تر از تار نوری است.
  • فیبر شیشه به محافظت بیشتری در داخل کابل بیرونی نسبت به مس نیاز دارد.
  • نصب کابل کشی جدید کاری فشرده است.
  • کابل های تار نوری اغلب شکننده تر هستند. به عنوان مثال، اگر کابل به شعاع چند سانتی متری خم یا منحنی شود، فیبرها می توانند شکسته شوند یا سیگنالی از بین برود.